ეზოში შეკრებილი ხალხის უმეტესობა ყვირის, რომ იესო ჯვარს აცვან. ქურდი, კიდევ ერთი კაცი (რომელიც ასევე ქურდია) და იესო იტვირთავენ ჯვრების ძელებს და მიდიან გოლგოთისკენ. გზაში ქურდი ინტერესით უყურებს ბრბოს, რომელთა შორის ზოგიერთები ყვირიან, რომ იესო უდანაშაულოა.

საბოლოოდ ისინი გოლგოთაზე მიდიან და მათ მაჯებში ლურსმნებს აჭედებენ, მტკივნეულად ამაგრებენ მათ პატიბულუმზე. შემდეგ თითოეულს ჯვარზე აჰკიდებენ — სტიპესში ამოკვეთილი ღრმა, კვადრატული ღარების დახმარებით — და ფეხებს ხის სედილეზე აჭედებენ. ისინი ტანჯვით ჰკიდიან. ბრბოს მსგავსად, მეორე ქურდი ითხოვს, რომ იესომ გადაარჩინოს თავი და ისინიც. მაგრამ ჩვენი ქურდი უსაყვედურებს მას და ამბობს, რომ ისინი იმავე სასჯელს იღებენ, რასაც იესო, მიუხედავად იმისა, რომ მან არაფერი დაუშავა. შემდეგ ქურდი სთხოვს იესოს, რომ გაიხსენოს იგი, როცა მეფედ მოვა. იესო პასუხობს, რომ დღესვე ერთად იქნებიან სამოთხეში. ცოტა ხნის შემდეგ ბნელმა ქარიშხალმა მოიცვა გორა და იესო კვდება. შემდეგ რომაელი ჯარისკაცი შუბით უჩხვლეტს იესოს გვერდს, რის შედეგადაც ჭრილობიდან სისხლისა და წყლის ნაზავი ამოდის.

შემდეგ ქურდს ფეხებს ან კოჭებს უმტვრევენ. ამის შემდეგ ის კვდება — ვხედავთ, როგორ ხრის თავს. შემდეგ ის ხედავს სრულიად ჯანმრთელ, უვნებელ და განკურნებულ იესოს (რომელიც მას მიესალმება იოანეს 11:25-ის ციტირებით) ლამაზ ადგილას, რომელიც, როგორც იესომ დაჰპირდა, სამოთხეა.

მათი შეხედულებები ერთმანეთს უპირისპირდება, თუმცა უთანხმოება მალე მეორეხარისხოვანი ხდება, როცა მოულოდნელად ჩნდება ნიღბიანი მადარა უჩიჰა და ისინი პარალელურ სამყაროში გადაჰყავს.

ამ ალტერნატიულ სამყაროში საკურას მშობლები გმირებად არიან მიჩნეულნი — მათ სიცოცხლე გაწირეს, რათა კონოჰა ცხრაკუდა მელიის თავდასხმისგან დაეცვათ 10 წლის წინ. შესაბამისად, ნარუტოს მშობლები, მინატო ნამიკაძე და კუშინა უზუმაკი, ცოცხლები და ბედნიერად ცხოვრობენ.

რაკი ვეღარ უბრუნდებიან საკუთარ სამყაროს და ვერც ნიღბიან მადარას პოულობენ, ნარუტო და საკურა იძულებულნი ხდებიან ამ ახალ რეალობაში დარჩნენ და იმ ცვლილებებით დატკბნენ, რომლებზეც ოდესღაც ოცნებობდნენ. თითქოს ყველაფერი იდეალურად მიდის, სანამ მოულოდნელი საფრთხე არ გამოჩნდება — მტერი, რომელიც მათ აიძულებს, იბრძოლონ არა მხოლოდ ალტერნატიული კონოჰას გადასარჩენად, არამედ იმისთვისაც, რომ უკან — საკუთარ სამყაროში დაბრუნდნენ.